پنجشنبه، خرداد ۱۵، ۱۳۹۳
سه‌شنبه، خرداد ۱۳، ۱۳۹۳
دلایل فقر بر اساس معارف ائمه اطهار (ع)ا
در میان احادیث و روایات اهل بیت علیهم‌السلام، اخباری یافت می‌شود که می‌توان با استفاده از آنها بر برخی مسائل فائق آمده و یا با عدم توجه به آنها مغلوب اسرار خلقت شد. امام معصوم با علمی که از سوی خداوند نزد خود دارد، به سر و نهان اشیا و آثار خلقت آگاهی کامل داشته و هرچه که به زبان می‌آورد عین حقیقت است.
با این توضیح، آنچه که در ادامه می‌آید تعدادی از عواملی است که باعث بروز فقر در زندگی می‌شوند و از میان کتب معتبر اسلامی جستجو شده‌اند. شایسته است عدم انجام امور زیر را به عنوان بخشی از سبک زندگی اسلامی در دستورکار روزانه خود قرار دهیم و به آنها عادت کنیم:
۱٫ درخواست نکردن از فضل پروردگار
۲٫ برهنه از بستر خواب برای ادرار به دستشویی رفتن
۳٫ قطع رابطه با فامیل کردن
۴٫ قسم دروغ خوردن
۵٫ ظروف نشسته در منزل باشد
۶٫ با دندان ناخن گرفتن
۷٫ کمک نکردن به دیگران
۸٫ عدم قرض دادن نان و خمیر
۹٫ خود را فقیر جلوه دادن
۱۰٫ تکبر
۱۱٫ اسراف
۱۲٫ بدون در بودن ظرف آب
۱۳٫ در حال ایستاده شانه کردن مو
۱۴٫ جارو کردن خانه در شب
۱۵٫ با حال جنابت غذا خوردن
۱۶٫ نشستن بر آستانه در
۱۷٫ بی‌حرمتی به خرده‌های نان
۱۸٫ نشستن دست هنگام غذا
۱۹٫ سوزاندن پوست سیر و پیاز
۲۰٫ نماز را سبک شمردن
۲۱٫ با عجله از مسجد بیرون آمدن
۲۲٫ به وسیله لباس خانه را جارو کردن
۲۳٫ حمام کردن در مستراح
۲۴٫ ادرار کردن در حمام
۲۵٫ با دامن و آستین لباس، بدن را خشک کردن
۲۶٫ نان را از فقیر خریدن
۲۷٫ باقی گذاشتن تار عنکبوت در خانه
۲۸٫ صبح زود به بازار رفتن و دیر وقت به خانه برگشتن
۲۹٫ لعن و ناسزا گفتن به اولاد
۳۰٫ دروغ گفتن
۳۱٫ لباس پاره را در حال پوشیدن دوختن
۳۲٫ خاموش کردن چراغ با فوت دهان
۳۳٫ با حرص غذا خوردن
۳۴٫ در حال غذا خوردن به اطراف نگاه کردن
۳۵٫ بین نماز مغرب و عشا خوابیدن
۳۶٫ قبل از طلوع خورشید در خواب بودن
۳۷٫ گوش کردن به موسیقی غنایی
۳۸٫ ول‌خرج بودن در زندگی
گردآوری شده از کتب طب‌النبی، طب‌الصادق و طب‌الرضا علیهم‌السلام
یکشنبه، خرداد ۱۱، ۱۳۹۳
دو دعایی امام خمینی به آنها علاقه مند بود
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم که بیست و دوم خرداد ۱۳۹۲ برگزار شد، افزودند: من از امام بزرگوار رضوان‌الله‌علیه سؤال کردم، گفتم در میان این دعاهایی که از ائمّه علیهم‌السّلام رسیده است، شما به کدام دعا بیشتر علاقه‌مندید و دلبسته‌اید؟
فرمودند به دعای کمیل و مناجات شعبانیّه؛ به این دو دعا.
امام یک دلِ متوجّه به خدا بود، اهل توسّل بود، اهل تضرّع بود، اهل خشوع بود، اهل اتّصال با مبدأ بود؛ وسیله‌ی بهتر در چشم او، این دو دعا بود: دعای کمیل، مناجات شعبانیّه.
وقتی انسان مراجعه میکند به این دو دعا، دقّت میکند، می‌بیند چقدر هم شبیه همند این دو دعا؛ شباهتهای زیادی به هم دارند؛ مناجات انسان خاشع، مناجات انسان متوکّل به خدا؛ کَاَنّی بِنَفسی واقِفَةٌ بَینَ یَدَیک، وَ قَد اَظَلها حُسنُ تَوَکُّلی عَلَیک، فَقُلتَ ما اَنتَ اَهلُه، وَ تَغَمَّدتَنی بِعَفوِک؛ امید، امید به مغفرت الهی، به رحمت الهی، به توجّه الهی، بلندهمّتیِ در درخواست از پروردگار؛ اِلهی هَب لی کَمالَ الانقِطاعِ اِلَیک، و اَنِر اَبصارَ قُلوبِنا بِضیاءِ نَظَرِها اِلَیک.
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)